Gazu. Całość tworzyła reflektor sejsmiczny typu BSR (Bottom Simulating Reflector reflektor naśladujący dno). W roku 1980 załodze statku Glomar Challenger prowadzącej wiercenia głębokomorskie udało się wydobyć z jednego z odwiertów na terenie Grzbietu Blakea niewielki kawałek hydratu metanu. Istnienie reflektora tego typu stwierdzono następnie w oceanach na całej Ziemi, a dziś dysponujemy już mapami z jego rozmieszczeniem. Bardziej szczegółowe badania wykazały, że jest on szczególnie dobrze ukształtowany tam, gdzie pod warstwą uszczelnionego przez hydrat osadu dochodzi do nagromadzenia wolnego metanu. Odwierty potwierdzają zależność między strukturami typu BSR a występowaniem hydratu metanu. Ten podobny do lodu związek wprawdzie rzadko docierał w stanie nierozłożonym w wydobywanym na pokład statku rdzeniu wiertniczym, jednak.